Projectomschrijving

Weeskinderen (2016)

Met mijn eigen gezelschap TG MEMO speelde ik in juni 2016 de voorstelling ‘Weeskinderen’ (‘Orphans’) van Dennis Kelly. Ik vertaalde het stuk samen met regisseur Jules Noyons.

Robert en Heleen zijn gelukkig en succesvol. Robert heeft een topbaan bij een verzekeringsbedrijf, Heleen is verpleegkundige. Ze hebben een 6-jarige zoon, Timo. Deze avond hebben ze een intiem etentje gepland om te vieren dat Heleen weer zwanger is. Timo logeert bij Roberts moeder. En dan staat Heleens broer Lars in de kamer. Hij zit onder het bloed…..

Weeskinderen (Orphans) is een modern stuk waarin geweld van de straat binnendringt in een gelukkig gezin en dat gezin compleet verwoest.

Weeskinderen gaat over problemen waar wij dagelijks mee te maken hebben: criminaliteit, xenofobie, racisme. Het laat zien hoe de angst voor het vreemde, geweld op straat en groeiende haat mensen die zichzelf altijd als “weldenkend” beschouwden kunnen vergiftigen. Wat dit gezin gebeurt, gebeurt bij ons om de hoek.

Weeskinderen is in schijnbaar alledaagse spreektaal geschreven, maar heeft de precisie van een muziekpartituur.

In Weeskinderen leiden de keuzes van de personages regelrecht naar afgrond, zoals in een Griekse tragedie of een film van Michael Haneke. En dat alles in één huiveringwekkende avond.